Tomasz Chłoń

Tomasz Chłoń
Ilustracja
Tomasz Chłoń (2024)
Data i miejsce urodzenia

29 października 1961
Warszawa

Ambasador RP w Słowacji
Okres

od 8 stycznia 2013
do 17 kwietnia 2015

Poprzednik

Andrzej Krawczyk

Następca

Leszek Soczewica

Ambasador RP w Estonii
Okres

od 25 lipca 2005
do 31 sierpnia 2010

Poprzednik

Wojciech Wróblewski

Następca

Grzegorz Marek Poznański

Odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi Order Krzyża Ziemi Maryjnej I Klasy (Estonia) Medal Prezydenta Republiki Słowackiej
Multimedia w Wikimedia Commons

Tomasz Marek Chłoń (ur. 29 października 1961 w Warszawie[1]) – polski hungarysta, dyplomata, ambasador RP w Estonii (2005–2010) oraz Słowacji (2013–2015).

Życiorys

Ukończył studia w zakresie filologii węgierskiej na Uniwersytecie Warszawskim, podyplomowe studia politologiczne w Polskim Instytucie Spraw Międzynarodowych oraz studia w zakresie integracji europejskiej na Uniwersytecie Warszawskim i Uniwersytecie Maastricht.

Od 1987 związany jest ze służbą dyplomatyczną. W latach 1990–1991 wchodził w skład zespołu realizującego wprowadzenie ruchu bezwizowego z państwami zachodnimi. Od 1991 pełnił funkcję sekretarza ds. politycznych i prasowych Ambasady RP w Helsinkach, a w latach 1996–1997 był zastępcą ambasadora. Od 1997 kierował wydziałem w Departamencie Polityki Bezpieczeństwa Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Brał udział w pracach zespołu negocjującego zmiany w Traktacie o konwencjonalnych siłach zbrojnych w Europie.

Od 1998 do 2003 pracował w Stałym Przedstawicielstwie RP przy NATO. Reprezentował Polskę w Komitecie Politycznym Sojuszu. Był jednym z negocjatorów porozumienia powołującego Radę NATO-Rosja. Po powrocie do kraju ponownie kierował wydziałem w Departamencie Polityki Bezpieczeństwa, a od 2004 pełnił obowiązki wicedyrektora Departamentu Systemu Narodów Zjednoczonych i Problemów Globalnych.

Od 2005[2] do 2010[3] pełnił funkcję ambasadora RP w Estonii. W listopadzie 2011 otrzymał nominację na ambasadora ad personam[4]. Do 2013 kierował Sekretariatem Ministra w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. 8 stycznia 2013 został mianowany ambasadorem RP w Słowacji[5], którym był do 17 kwietnia 2015[6]. Po zjechaniu z Bratysławy był pełnomocnikiem ministra przygotowującym szczyt NATO w Warszawie (odwołany cztery miesiące przed szczytem). Od 2017 do 2020 kierował z siedziby w Brukseli biurem NATO w Moskwie[7][8][9]. Od kwietnia 2024 dyrektor Departamentu Dyplomacji Publicznej i Kulturalnej MSZ[10]. 14 maja 2024 został dodatkowo powołany na pełnomocnika Ministra Spraw Zagranicznych ds. przeciwdziałania dezinformacji międzynarodowej[11].

Pracownik naukowy Polskiego Ośrodka Rozwoju Technologii[11]. Jest autorem publikacji: Droga Finlandii do Unii Europejskiej, Rosja bliżej NATO i Polska na forum ONZ oraz artykułów w prasie fińskiej.

Biegle włada językami: angielskim, fińskim i węgierskim. Posługuje się także estońskim, francuskim i rosyjskim[12]. Ojciec trzech córek.

Odznaczenia

Przypisy

  1. Zapis przebiegu posiedzenia Komisji Spraw Zagranicznych /nr 49/ [online], sejm.gov.pl, 23 października 2012 [dostęp 2018-08-14] .
  2. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 lipca 2005 r. nr Z. 110-59-2005 w sprawie mianowania Ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej (M.P. z 2005 r. nr 48, poz. 649).
  3. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 1 września 2010 r. nr 110-33-2010 w sprawie odwołania Ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej (M.P. z 2010 r. nr 70, poz. 875).
  4. Ordery i odznaczenia z okazji Dnia Służby Zagranicznej [online], prezydent.pl, 16 listopada 2011 [dostęp 2021-05-04] [zarchiwizowane z adresu 2021-01-04] .
  5. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 8 stycznia 2013 r. nr 110-4-2013 w sprawie mianowania Ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej (M.P. z 2013 r. poz. 85).
  6. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 19 maja 2015 r. nr 110.16.2015 w sprawie odwołania Ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej (M.P. z 2015 r. poz. 675).
  7. Niebezpiecznie w Bezpieczeństwie, „Przegląd”, 17 kwietnia 2017 [dostęp 2018-08-14] [zarchiwizowane z adresu 2018-08-14] .
  8. АндрейА. Серенко АндрейА., Представительство НАТО в Москве откроет для себя Facebook [online], www.ng.ru, 24 października 2019 [dostęp 2021-05-04] [zarchiwizowane z adresu 2019-10-25]  (ros.).
  9. Tomasz Chłoń [online], Warsaw Security Forum [dostęp 2024-04-09]  (ang.).
  10. Departament Dyplomacji Publicznej i Kulturalnej, Ministerstwo Spraw Zagranicznych - Portal Gov.pl [zarchiwizowane 2024-04-09] .
  11. a b Tomasz Chłoń appointed Foreign Minister's plenipotentiary for countering international disinformation, Ministry of Foreign Affairs Republic of Poland - Gov.pl website, 14 maja 2024 [dostęp 2024-05-16] [zarchiwizowane 2024-05-15]  (ang.).
  12. Zapis posiedzenia Komisji Spraw Zagranicznych /nr 254/ Biuletyn nr: 4728/IV [online], orka.sejm.gov.pl, 15 czerwca 2005 [dostęp 2021-05-05] .
  13. Eesti Vabariigi teenetemärgid. president.ee. [dostęp 2014-12-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-03-29)]. (est.).
  14. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 9 listopada 2010 r. o nadaniu odznaczeń (M.P. z 2011 r. nr 19, poz. 196).
  15. Vyznamenania. prezident.sk. [dostęp 2015-10-15]. (słow.).

Bibliografia

  • Życiorys na stronie Ambasady RP w Tallinnie. tallin.polemb.net. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-06-26)].
  • Posiedzenie Komisji Spraw Zagranicznych Sejmu RP, 15 czerwca 2005

Linki zewnętrzne

  • Tomasz Chłoń [online], Twitter [dostęp 2021-05-04] .
  • VIAF: 311387528
  • PLWABN: 9811352259005606
  • NUKAT: n2014092173
  • WorldCat: viaf-311387528